Η αληθινή ιστορία της Lizzie Borden. Το ανεξιχνίαστο έγκλημα με το τσεκούρι το 1892, η πολύκροτη δίκη και ο αστικός θρύλος που συγκλονίζει μέχρι σήμερα.
Πρωινό της 4ης Αυγούστου 1892. Στη μικρή, συντηρητική κοινότητα του Φολ Ρίβερ στη Μασαχουσέτη, η καλοκαιρινή ζέστη συνδυάζεται με μια αποπνικτική ησυχία. Πίσω από τις βαριές κουρτίνες μιας εύπορης κατοικίας, η οικογένεια Borden ζει τη δική της καθημερινή, βουβή κόλαση. Μέσα σε λίγες ώρες, η ησυχία αυτή πρόκειται να διαλυθεί από τον πιο άγριο, βίαιο και αδιανόητο τρόπο. Δύο πτώματα, δεκάδες χτυπήματα από ένα αμβλύ τσεκούρι και ένα σπίτι που βουτά στο αίμα. Η υπόθεση της Lizzie Borden δεν ήταν απλώς ένα διπλό έγκλημα που συντάραξε τη βικτοριανή Αμερική· ήταν η στιγμή που η ποπ κουλτούρα απέκτησε το πρώτο της γυναικείο «τέρας».
Σήμερα, πάνω από έναν αιώνα μετά, η ιστορία της Lizzie επιστρέφει δυναμικά στο προσκήνιο μέσα από τη δημοφιλή ανθολογία Monster των Ryan Murphy και Ian Brennan στο Netflix. Όμως, ποια είναι η πραγματική ιστορία πίσω από τα φώτα της δημοσιότητας, το πασίγνωστο παιδικό τραγουδάκι και τις κινηματογραφικές μεταφορές; Τι συνέβη πραγματικά εκείνο το πρωινό του Αυγούστου;
Ένα σπίτι χτισμένο πάνω στη σιωπή και την καταπίεση
Για να καταλάβει κανείς το υπόβαθρο του εγκλήματος, πρέπει να βουτήξει στην ατμόσφαιρα του σπιτιού των Borden. Ο πατέρας, Andrew Borden, ήταν ένας εξαιρετικά εύπορος αλλά διαβόητα φιλάργυρος άνδρας. Παρά την τεράστια περιουσία του, αρνιόταν να παρέχει στην οικογένειά του σύγχρονες ανέσεις, όπως τρεχούμενο νερό ή ηλεκτρικό ρεύμα, επιβάλλοντας έναν αυστηρό, ασφυκτικό τρόπο ζωής.
Μετά τον θάνατο της πρώτης του συζύγου, ο Andrew παντρεύτηκε την Abby Durfee Gray, μια γυναίκα που η 32χρονη τότε Lizzie και η μεγαλύτερη αδελφή της, Emma, δεν αποδέχτηκαν ποτέ πραγματικά. Οι σχέσεις μέσα στο σπίτι ήταν τεταμένες. Η καταπιεσμένη οργή, οι διαφωνίες για τα κληρονομικά ζητήματα και η αίσθηση της καταπίεσης δημιουργούσαν ένα εκρηκτικό κοκτέιλ. Η Lizzie, μια ανύπαντρη γυναίκα της εποχής της, ενεργή στην τοπική εκκλησία και στα κοινά, ένιωθε τη ζωή της να στενεύει επικίνδυνα μέσα στους τέσσερις τοίχους της κατοικίας.
Πίσω από την εικόνα της ευκατάστατης και αξιοσέβαστης οικογένειας Borden φαίνεται πως υπήρχαν έντονες διαφωνίες, ιδιαίτερα γύρω από τα χρήματα, την περιουσία και τις οικογενειακές σχέσεις. Η Lizzie και η μεγαλύτερη αδελφή της, Emma Borden, δεν είχαν καλές σχέσεις με τη μητριά τους, Abby. Αν και η Lizzie την αποκαλούσε μητέρα όταν ήταν μικρή, με τα χρόνια άρχισε να την αποκαλεί απλώς κυρία Borden, υποδηλώνοντας την απόσταση που είχε δημιουργηθεί μεταξύ τους.
Οι εντάσεις κορυφώθηκαν το 1887, όταν ο Andrew Borden αγόρασε ένα σπίτι για τη Sarah Whitehead, ετεροθαλή αδελφή της Abby. Η Lizzie και η Emma θεώρησαν ότι ο πατέρας τους ευνοούσε την οικογένεια της μητριάς τους και ότι η περιουσία που θα κληρονομούσαν περιοριζόταν. Ο Andrew προσπάθησε να εξισορροπήσει την κατάσταση παραχωρώντας ακίνητο και στις κόρες του, όμως η δυσαρέσκεια φαίνεται πως παρέμεινε.
Σύμφωνα με μαρτυρίες, οι σχέσεις μέσα στο σπίτι έγιναν τόσο ψυχρές, ώστε η Lizzie και η Emma απέφευγαν να τρώνε μαζί με τον πατέρα και τη μητριά τους. Παράλληλα, υπήρχαν αναφορές για διαφωνίες σχετικά με τα οικονομικά του Andrew και τον τρόπο με τον οποίο διαχειριζόταν την περιουσία του.
Όταν ο Andrew και η Abby δολοφονήθηκαν, οι οικογενειακές αυτές συγκρούσεις εξετάστηκαν από τις αρχές ως πιθανά κίνητρα. Η Lizzie θα μπορούσε να επωφεληθεί οικονομικά από τον θάνατό τους, όμως δεν αποδείχθηκε ότι οι οικογενειακές διαφορές οδήγησαν στους φόνους ούτε ότι η ίδια είχε οικονομικό κίνητρο για να διαπράξει το έγκλημα. Η σύνδεση ανάμεσα στις εντάσεις της οικογένειας και στις δολοφονίες παραμένει μέρος των θεωριών γύρω από την υπόθεση, όχι επιβεβαιωμένο ιστορικό γεγονός.
Το χρονικό της σφαγής: 4 Αυγούστου 1892
Το πρωινό εκείνης της Πέμπτης ξεκίνησε όπως όλα τα άλλα, αν και σχεδόν όλα τα μέλη της οικογένειας υπέφεραν από έντονη αδιαθεσία — κάτι που αργότερα τροφοδότησε υποψίες για απόπειρα δηλητηρίασης. Ο Andrew Borden έφυγε για τις συνηθισμένες δουλειές του στην πόλη, ενώ η σύζυγός του, Abby, ανέβηκε στον πάνω όροφο για να τακτοποιήσει τον ξενώνα.
Εκεί ήταν που δέχτηκε την πρώτη, δολοφονική επίθεση. Ο δράστης την αιφνιδίασε και τη χτύπησε 19 φορές στο κεφάλι με τσεκούρι. Λίγες ώρες αργότερα, ο Andrew επέστρεψε στο σπίτι, κουρασμένος, και ξάπλωσε στον καναπέ του σαλονιού για να ξεκουραστεί. Δεν προφόφτασε να αντιδράσει. Δέχτηκε 10 αλλεπάλληλα χτυπήματα στο πρόσωπο και στο κεφάλι, τα οποία τον παραμόρφωσαν πλήρως.
Γύρω στις 11:10 το πρωί, η Lizzie φώναξε την οικιακή βοηθό, Bridget Sullivan, υποστηρίζοντας ότι μόλις είχε βρει τον πατέρα της νεκρό. Όταν οι γείτονες και η αστυνομία έφτασαν στο σημείο, το θέαμα ήταν αποτροπιαστικό. Λίγο αργότερα, ανακαλύφθηκε και το πτώμα της Abby στον πάνω όροφο.
Οι υποψίες, οι αντιφάσεις και η σύλληψη
Από την πρώτη στιγμή, οι υποψίες των αρχών στράφηκαν στη Lizzie. Η παρουσία της στο σπίτι την ώρα των φόνων, οι συνεχείς αντιφάσεις στις καταθέσεις της σχετικά με το πού βρισκόταν —άλλοτε έλεγε ότι ήταν στον αχυρώνα και άλλοτε στην αυλή— και η παντελής απουσία συναισθηματικής αντίδρασης προβλημάτισαν τους αστυνομικούς.
Μετά από την κατάθεση φαρμακοποιού πως η Λίζι είχε προσπαθήσει να αγοράσει δηλητηριώδες υδροκυάνιο την παραμονή των δολοφονιών, ένας δικαστής τη συνέλαβε και τη φυλάκισε.
Στη συνέχεια, τον Δεκέμβριο, μια φίλη κατέθεσε σε ένα σώμα ενόρκων ότι η Λίζι είχε κάψει ένα φόρεμα (υποτίθεται δικό της) στη σόμπα λίγες μέρες μετά τους φόνους. Απαγγέλθηκαν επίσημες κατηγορίες για δολοφονία και ορίστηκε ημερομηνία δίκης για τον επόμενο Ιούνιο.
Στο βιβλίο του Lizzie Borden on Trial: Murder, Ethnicity and Gender, ο ιστορικός και καταγόμενος από το Φολ Ριβέρ Τζόζεφ Κονφόρτι αφηγείται πώς η Λίζι, με τα χρήματα του εκλιπόντος πατέρα της, προσέλαβε έναν κορυφαίο δικηγόρο από τη Βοστώνη για να την υπερασπιστεί μπροστά σε ένα αποκλειστικά ανδρικό σώμα ενόρκων. Δεν υπήρχε άλλη εναλλακτική, μόνο άνδρες μπορούσαν να υπηρετήσουν σε σώματα ενόρκων εκείνη την εποχή.
«Παρουσιάστηκε ως μια ανήμπορη κόρη», έγραψε ο Κονφόρτι. «Οι δικηγόροι της της είπαν να ντυθεί στα μαύρα. Εμφανίστηκε στο δικαστήριο φορώντας ένα σφιχτό κορσέ, ντυμένη σαν σκοτάδι, κρατώντας ένα μπουκέτο λουλούδια στο ένα χέρι και μια βεντάλια στο άλλο».
Η αστυνομία ανακάλυψε στο υπόγειο την κεφαλή ενός τσεκουριού, από το οποίο έλειπε η λαβή, υποπτευόμενη ότι είχε σπάσει και πεταχτεί για να εξαφανιστούν τα ίχνη του αίματος. Στις 11 Αυγούστου, η Lizzie Borden συνελήφθη επίσημα.
Ήταν πράγματι ένα τσεκούρι το φονικό όπλο;
Η εικόνα της Lizzie Borden να κρατά ένα μεγάλο τσεκούρι έχει παγιωθεί στη λαϊκή κουλτούρα των ΗΠΑ. Ωστόσο, τα ιστορικά στοιχεία είναι πιο σύνθετα. Η εισαγγελία υποστήριξε ότι οι φόνοι διαπράχθηκαν με ένα εργαλείο που έμοιαζε με μικρό τσεκούρι, γνωστό ως hatchet, και παρουσίασε ένα σπασμένο μεταλλικό τμήμα ως πιθανό όπλο.
Η υπεράσπιση αμφισβήτησε τη σύνδεση του αντικειμένου με τα εγκλήματα. Δεν υπήρχαν σύγχρονες μέθοδοι DNA ή εξελιγμένες τεχνικές εγκληματολογικής ανάλυσης που θα μπορούσαν να επιβεβαιώσουν την ταυτότητα του όπλου. Μάλιστα, στο κατηγορητήριο δεν προσδιοριζόταν με βεβαιότητα ένα συγκεκριμένο φονικό εργαλείο, αλλά γινόταν αναφορά σε ένα «αιχμηρό κοπτικό όργανο».
Η δίκη του αιώνα: Αθώα λόγω… φύλου;
Η δίκη της Lizzie Borden, που πραγματοποιήθηκε τον Ιούνιο του 1893, μετατράπηκε σε ένα τεράστιο μιντιακό θέαμα. Ήταν η πρώτη φορά που μια γυναίκα από την «καλή κοινωνία» κατηγορούνταν για ένα τόσο βίαιο και αποτρόπαιο έγκλημα.
Η υπεράσπισή της βασίστηκε σε δύο ισχυρά επιχειρήματα: την απουσία άμεσων αποδείξεων (όπως αιματωμένα ρούχα) και τα στερεότυπα της βικτοριανής εποχής. Για την κοινωνία του 19ου αιώνα, ήταν απλώς αδιανόητο μια ευσεβής, κυρίαρχη στη φιλανθρωπία γυναίκα να διαθέτει τη σωματική δύναμη και τη σκληρότητα για να κατακρεουργήσει τους ίδιους της τους γονείς.
Μετά από διαβουλεύσεις λίγων ωρών, το ένορκο σώμα —αποτελούμενο αποκλειστικά από άνδρες— την έκρινε αθώα. Η ετυμηγορία προκάλεσε ανάμεικτες αντιδράσεις, αλλά η Lizzie ήταν πλέον ελεύθερη.
Η ζωή μετά την αθώωση και ο αιώνιος ψίθυρος
Παρά την αθώωσή της, η κοινωνία του Φολ Ρίβερ δεν την συγχώρησε ποτέ. Η Lizzie και η αδελφή της χρησιμοποίησαν την τεράστια κληρονομιά του πατέρα τους για να αγοράσουν ένα πολυτελές σπίτι σε μια εύπορη γειτονιά, το οποίο ονόμασαν “Maplecroft”. Ωστόσο, η Lizzie έζησε το υπόλοιπο της ζωής της απομονωμένη, καθώς οι παλιοί της φίλοι και γείτονες την απέφευγαν συστηματικά.
Πέθανε το 1927 σε ηλικία 66 ετών, παίρνοντας το μυστικό της μαζί της στον τάφο. Η υπόθεση δεν εξιχνιάστηκε ποτέ επίσημα, παραμένοντας ένα από τα μεγαλύτερα ανεξίτηλα μυστήρια στην ιστορία του εγκλήματος.
Οι μύθοι που επέζησαν
Μετά τη δίκη, η Lizzie παρέμεινε στο επίκεντρο του ενδιαφέροντος. Μια από τις πιο γνωστές ιστορίες αφορά την καταστροφή ενός φορέματος στη σόμπα της κουζίνας, λίγες ημέρες μετά τους φόνους. Η ίδια υποστήριξε ότι το φόρεμα είχε λερωθεί με μπογιά. Η πράξη της προκάλεσε υποψίες, όμως δεν αποδείχθηκε ότι το ρούχο έφερε αίμα.
Περισσότερα από 130 χρόνια αργότερα, οι δολοφονίες των Borden παραμένουν ανεξιχνίαστες. Η Lizzie Borden δεν καταδικάστηκε ποτέ, ενώ η πραγματική ταυτότητα του δράστη ή των δραστών δεν έχει αποδειχθεί. Η γοητεία της υπόθεσης δεν οφείλεται μόνο στη βιαιότητά της, αλλά και στο γεγονός ότι η αλήθεια βρίσκεται κάπου ανάμεσα στα ιστορικά τεκμήρια, τις αντιφατικές μαρτυρίες και τους μύθους που δημιουργήθηκαν γύρω από μια γυναίκα, το όνομα της οποίας συνδέθηκε για πάντα με ένα από τα πιο διάσημα εγκλήματα της Αμερικής.
Η γέννηση ενός ποπ εικονίσματος
Η ιστορία της Lizzie Borden πέρασε αμέσως στη λαϊκή κουλτούρα. Το πασίγνωστο αμερικανικό παιδικό τραγουδάκι:
“Lizzie Borden took an ax / Gave her mother forty whacks / When she saw what she had done / She gave her father forty-one”
αν και ανακριβές ως προς τον αριθμό των χτυπημάτων, σφράγισε τη συλλογική μνήμη.
Η Lizzie μετατράπηκε στο απόλυτο σύμβολο του καταπιεσμένου ατόμου που ξεσπά με τον πιο ακραίο τρόπο, έμπνευση για βιβλία, θεατρικά έργα, ταινίες και τώρα για τη νέα σεζόν της σειράς Monster. Η προσέγγιση του Ryan Murphy υπόσχεται να εξερευνήσει όχι μόνο τα ματωμένα γεγονότα, αλλά και τη δυναμική της εξουσίας, της καταπιεσμένης θηλυκότητας και της σκοτεινής επιθυμίας για ελευθερία.
Η υπόθεση της Lizzie Borden παραμένει μια γοητευτική, σκοτεινή υπενθύμιση του πώς η πραγματικότητα μπορεί να ξεπεράσει τη μυθοπλασία. Πίσω από την κομψή βικτοριανή πρόσοψη, τα μυστικά, η απληστία και η καταπίεση δημιούργησαν ένα έγκλημα που αρνείται να ξεχαστεί. Είτε ήταν μια ψυχρή δολοφόνος είτε το θύμα μιας τραγικής σύμπτωσης, η Lizzie Borden παραμένει ζωντανή στη φαντασία μας — μια μορφή που συνεχίζει να μας προκαλεί να κοιτάξουμε πίσω από τους τοίχους της φαινομενικής ηρεμίας.
Η σειρά
Η τέταρτη σεζόν του Monster εξιστορεί ένα από τα πιο ειδεχθή εγκλήματα της αμερικανικής ιστορίας, προσεγγίζοντας την ανθρώπινη πλευρά της δολοφόνου Lizzie Borden σε μια ιδιαίτερη περίοδο της βικτωριανής εποχής. Το ενδιαφέρον δεν βρίσκεται στο ποιος, αλλά στο πώς οδηγήθηκε μια γυναίκα σε μια τόσο ακραία πράξη όσο η δολοφονία του πατέρα και της μητριάς της με τσεκούρι.
Στον πρωταγωνιστικό ρόλο, δηλαδή αυτόν της Λίζι Μπόρντεν, θα δούμε την Έλα Μπίτι.
Η ιστορία ξεκινά σε ένα σπίτι στο οποίο η νεαρή Lizzie υποφέρει. Μεγαλώνει χωρίς αγάπη από τον πατέρα της, Andrew Borden, τον οποίο ενσαρκώνει ο Charlie Hunnam, ενώ η μητριά της, Abby (Rebecca Hall), είναι ακραία τοξική και κακοποιητική. Καθώς η Lizzie ασφυκτιά, βρίσκει παρηγοριά στα πουλιά τα οποία φροντίζει.
Σε αυτή τη συνθήκη εμφανίζεται η Maggie, μια νέα υπηρέτρια, που υποδύεται η Vicky Krieps. Με την εργατικότητα, τις ικανότητές και την εκκεντρική της εμφάνιση, η Maggie κερδίζει τη Lizzie και η σχέση των δύο εξελίσσεται στον έρωτα που αλλάζει τη ζωή της. Μέσα από τη συντροφιά και την καθοδήγηση της Maggie, η συνεσταλμένη Lizzie ανακαλύπτει τη σεξουαλικότητά της, αποκτά αυτοπεποίθηση και αρχίζει να αμφισβητεί τους κανόνες που της έχουν επιβληθεί.
Η σειρά τοποθετεί τη σχέση των δύο γυναικών στο επίκεντρο της αφήγησης και τη συνδέει με τη σταδιακή κλιμάκωση της βίας μέσα στο σπίτι. Η παρουσία της Maggie γίνεται σταδιακά η αφορμή για ζήσει η Lizzie μια διαφορετική ζωή, μακριά από την εξουσία των γονιών της. Έπειτα από ακόμη μία αποτρόπαιη συμπεριφορά της Abby, η Lizzie και η Maggie βάζουν εμπρός το σχέδιο δολοφονίας των Borden.
Αυτό που βλέπεις επομένως στο Monster: The Lizzie Borden Story είναι μια διαφοροποίηση. Εδώ η βία είναι δικαιολογημένη και η σειρά δίνει έμφαση στις κοινωνικές αντιξοότητες, στον μισογυνισμό και στην έλλειψη ελευθερίας. Παράλληλα, η Lizzie παρουσιάζεται με τρόπο που προκαλεί τη συμπάθεια του θεατή –κάτι που δεν είναι απαραίτητα υπέρ της σειράς.
Παράλληλα, η αφήγηση διευρύνεται μέσα από δύο ακόμη γυναικείες μορφές. Η πρώτη είναι η Elizabeth Báthory, η κόμισσα του 16ου αιώνα που έκανε μπάνιο στο αίμα νεαρών παρθένων. Η ιστορία της γίνεται ένα από τα αγαπημένα αναγνώσματα της Lizzie και της Maggie, οι οποίες περνούν ώρες διαβάζοντας η μία στην άλλη για τη διαβόητη αριστοκράτισσα. Η Vicky Krieps που υποδύεται και την Báthory στις σκηνές του παρελθόντος, προσθέτει μια ακόμη σκοτεινή διάσταση στη σειρά, που φαίνεται να «απλώνεται».
Η δεύτερη είναι η Aileen Carol Wuornos, η διαβόητη Αμερικανίδα δολοφόνος που ενσαρκώνει η Sarah Paulson. Εδώ έχουμε την αντίστροφη επίδραση. Η πιο σύγχρονη Wuornos αντιμετωπίζει τη Lizzie ως πρότυπο, θεωρώντας ότι οι δύο γυναίκες μοιράζονται την εμπειρία της καταπίεσης που μπορεί να οδηγήσει στη βία. Η εμμονή της φτάνει στο σημείο να διανυκτερεύσει στο παλιό σπίτι της Borden, όπου φαντάζεται ότι συνομιλεί μαζί της. Η σύνδεση των δύο γυναικών δείχνει πώς μια διαβόητη εγκληματίας μπορεί να μετατραπεί σε σύμβολο για μια άλλη γυναίκα.
Monster: The Lizzie Borden Story — Αλήθειες και μυθοπλασία
Τι συνέβη πραγματικά;
- Αλήθεια: Στις 4 Αυγούστου 1892, ο Andrew Borden και η σύζυγός του, Abby Borden, δολοφονήθηκαν στο σπίτι τους στο Φολ Ρίβερ της Μασαχουσέτης.
- Αλήθεια: Η Lizzie Borden, κόρη του Andrew από τον πρώτο του γάμο, κατηγορήθηκε για τις δολοφονίες και οδηγήθηκε σε δίκη.
- Αλήθεια: Στις 20 Ιουνίου 1893, η Lizzie αθωώθηκε.
- Αλήθεια: Παρά την αθώωσή της, οι υποψίες γύρω από το όνομά της δεν εξαφανίστηκαν ποτέ και η υπόθεση παρέμεινε ανεξιχνίαστη στη δημόσια συνείδηση.
- Μύθος: Η ενοχή της Lizzie παρουσιάζεται συχνά ως δεδομένη, όμως δεν αποδείχθηκε ποτέ δικαστικά ότι εκείνη διέπραξε τους φόνους.
Η σχέση της Lizzie με την Bridget Sullivan
- Αλήθεια: Η Bridget Sullivan εργαζόταν ως υπηρέτρια στο σπίτι των Borden και ήταν παρούσα κατά την περίοδο των δολοφονιών.
- Μυθοπλασία: Η σειρά παρουσιάζει μια έντονη, ερωτική σχέση ανάμεσα στη Lizzie και την Bridget, χωρίς να υπάρχουν αξιόπιστα ιστορικά στοιχεία που να επιβεβαιώνουν ότι είχαν ερωτική σχέση.
- Μυθοπλασία: Η ιδέα ότι οι δύο γυναίκες συνωμότησαν μαζί για να δολοφονήσουν τον Andrew και την Abby δεν αποτελεί αποδεδειγμένο ιστορικό γεγονός.
- Αλήθεια: Η πραγματική Bridget είχε σημαντικό ρόλο στην έρευνα, καθώς κατέθεσε για όσα γνώριζε σχετικά με την οικογένεια και τα γεγονότα της ημέρας των δολοφονιών.
Η οικογένεια Borden και οι εντάσεις στο σπίτι
- Αλήθεια: Οι σχέσεις μέσα στην οικογένεια Borden ήταν περίπλοκες, ενώ υπήρχαν εντάσεις που σχετίζονταν, μεταξύ άλλων, με την περιουσία και τις οικογενειακές σχέσεις.
- Μυθοπλασία: Οι διάλογοι, οι καβγάδες και οι σκηνές κακομεταχείρισης που παρουσιάζονται στη σειρά δεν αποτελούν απαραίτητα καταγεγραμμένα ιστορικά περιστατικά.
- Μυθοπλασία: Η παρουσίαση των γονιών ως απόλυτα καταπιεστικών προσώπων αποτελεί δραματουργική ερμηνεία και όχι πλήρως τεκμηριωμένη ιστορική εικόνα.
- Αλήθεια: Το οικογενειακό περιβάλλον και οι πιθανές συγκρούσεις αποτελούν σημαντικό μέρος της ιστορικής συζήτησης γύρω από την υπόθεση, αλλά δεν αποδεικνύουν ποιος διέπραξε τις δολοφονίες.
Το περίφημο στιχάκι για το τσεκούρι
- Αλήθεια: Η υπόθεση της Lizzie Borden έγινε γνωστή και μέσα από ένα διαβόητο παιδικό στιχάκι που τη συνδέει με τις δολοφονίες.
- Αλήθεια: Σύμφωνα με τα ιστορικά στοιχεία, η Abby Borden δέχθηκε 19 χτυπήματα και ο Andrew Borden 11.
- Μύθος: Οι αριθμοί που αναφέρονται στο γνωστό στιχάκι δεν ανταποκρίνονται στα ιστορικά ευρήματα.
- Αλήθεια: Το στιχάκι συνέβαλε στη δημιουργία του μύθου γύρω από τη Lizzie και ενίσχυσε τη σύνδεση του ονόματός της με τη βία και το έγκλημα.
Η απόπειρα αγοράς δηλητηρίου
- Αλήθεια: Η Lizzie είχε επιχειρήσει να αγοράσει υδροκυανικό οξύ, γνωστό και ως προυσικό οξύ, γεγονός που εξετάστηκε στο πλαίσιο της έρευνας.
- Μυθοπλασία: Η παρουσίαση μιας συγκεκριμένης απόπειρας δηλητηρίασης ως βέβαιου γεγονότος, με σαφή πρόθεση να σκοτώσει τους γονείς της, δεν τεκμηριώνεται απλώς από την απόπειρα αγοράς της ουσίας.
- Αλήθεια: Το περιστατικό τροφοδότησε τις υποψίες εναντίον της, αλλά δεν αποτέλεσε από μόνο του απόδειξη ενοχής.
Η δολοφονία της Bertha Manchester
- Αλήθεια: Η Bertha Manchester δολοφονήθηκε το 1892, μετά τις δολοφονίες των Borden.
- Αλήθεια: Για το συγκεκριμένο έγκλημα καταδικάστηκε ο José Correa de Mello.
- Μυθοπλασία: Η σύνδεση της Lizzie και της Bridget με τη δολοφονία της Bertha, όπως παρουσιάζεται στη σειρά, δεν τεκμηριώνεται από τα ιστορικά στοιχεία.
- Μυθοπλασία: Η ιδέα ότι οι δύο γυναίκες ξεκίνησαν μια σειρά εγκλημάτων μαζί αποτελεί μέρος της τηλεοπτικής αφήγησης.
Η δίκη και η αθώωση της Lizzie
- Αλήθεια: Η δίκη της Lizzie Borden πραγματοποιήθηκε το 1893 και ολοκληρώθηκε με την αθώωσή της.
- Αλήθεια: Η αθώωση σημαίνει ότι δεν καταδικάστηκε για τις δολοφονίες, όχι ότι αποκαλύφθηκε ποιος ήταν ο πραγματικός δράστης.
- Αλήθεια: Οι υποψίες και η κοινωνική κατακραυγή συνέχισαν να την ακολουθούν και μετά τη δίκη.
- Μύθος: Δεν είναι ιστορικά ορθό να παρουσιάζεται η Lizzie ως αποδεδειγμένα ένοχη, όσο πειστική κι αν φαίνεται μια συγκεκριμένη εκδοχή των γεγονότων στη σειρά.
Η παρουσία της Aileen Wuornos
- Αλήθεια: Η Aileen Wuornos ήταν πραγματική Αμερικανίδα κατά συρροή δολοφόνος, η οποία έζησε πολλές δεκαετίες μετά την υπόθεση της Lizzie Borden.
- Μυθοπλασία: Η σύνδεσή της με τη Lizzie στη σειρά είναι αφηγηματική επιλογή και όχι ιστορική σχέση μεταξύ των δύο γυναικών.
- Αλήθεια: Η παρουσία της εξυπηρετεί τη θεματική διερεύνηση της γυναικείας βίας και του τρόπου με τον οποίο η κοινωνία αντιμετωπίζει τις γυναίκες που κατηγορούνται ή καταδικάζονται για εγκλήματα.
Τελικά, πόση αλήθεια υπάρχει στη σειρά;
- Ιστορικά γεγονότα: Οι δολοφονίες του Andrew και της Abby Borden, η κατηγορία εναντίον της Lizzie, η δίκη και η αθώωσή της.
- Πραγματικά στοιχεία με αμφισβητούμενη ερμηνεία: Η απόπειρα αγοράς δηλητηρίου και οι οικογενειακές εντάσεις.
- Μυθοπλαστικές προσθήκες: Η ερωτική σχέση της Lizzie με την Bridget, η κοινή τους συμμετοχή σε εγκλήματα και η σύνδεσή τους με τη δολοφονία της Bertha Manchester.
Τι αποκαλύπτουν οι πρωταγωνιστές και οι δημιουργοί της σειράς
Η Ella Beatty, η Vicky Krieps, η Rebecca Hall, ο Charlie Hunnam και οι δημιουργοί Ian Brennan και Max Winkler μιλούν για τη σκοτεινή ιστορία της Lizzie Borden, τη γυναικεία καταπίεση και τα όρια ανάμεσα στην αλήθεια και τον μύθο.
Η ιστορία της Lizzie Borden επιστρέφει στο προσκήνιο μέσα από το Monster: The Lizzie Borden Story, μια παραγωγή που προσεγγίζει μία από τις πιο αμφιλεγόμενες υποθέσεις της αμερικανικής εγκληματολογικής ιστορίας. Με επίκεντρο τη γυναίκα που κατηγορήθηκε για τη δολοφονία του πατέρα της και της μητριάς της το 1892, η σειρά επιχειρεί να κοιτάξει πέρα από το αστυνομικό μυστήριο και να εξερευνήσει τις οικογενειακές σχέσεις, την κοινωνική καταπίεση και τα πιθανά κίνητρα πίσω από μια υπόθεση που εξακολουθεί να προκαλεί συζητήσεις.
Στις συνεντεύξεις τους, οι πρωταγωνιστές και οι δημιουργοί μιλούν για την προσέγγισή τους στους χαρακτήρες, τις ιστορικές αναφορές που αξιοποίησαν και τις θεματικές που θέλησαν να αναδείξουν.
Ella Beatty: Αναζητώντας τον άνθρωπο πίσω από τον μύθο
Η Ella Beatty αναλαμβάνει τον απαιτητικό ρόλο της Lizzie Borden, μιας ιστορικής προσωπικότητας γύρω από την οποία έχουν δημιουργηθεί αμέτρητες ερμηνείες και θεωρίες.
Για την ηθοποιό, η πρόκληση δεν ήταν απλώς να υποδυθεί μια γυναίκα που συνδέθηκε με ένα διαβόητο έγκλημα, αλλά να προσεγγίσει τον άνθρωπο πίσω από τη δημόσια εικόνα της. Η Beatty έχει περιγράψει την προετοιμασία της ως μια διαδικασία που απαιτούσε ενσυναίσθηση και προσεκτική μελέτη, χωρίς να προϋποθέτει ότι η ενοχή της Lizzie είναι δεδομένη.
Η ηθοποιός μελέτησε ιστορικό υλικό και βιβλία σχετικά με τη δίκη, προσπαθώντας να κατανοήσει το κοινωνικό περιβάλλον μέσα στο οποίο έζησε η Borden. Παράλληλα, εργάστηκε πάνω στη σωματική συμπεριφορά και στις κινήσεις της ηρωίδας της, καθώς δεν υπάρχουν αρκετά στοιχεία που να αποκαλύπτουν με ακρίβεια τον τρόπο με τον οποίο μιλούσε ή κινούνταν στην καθημερινότητά της.
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η προσπάθεια της Beatty να εξετάσει τους περιορισμούς που αντιμετώπιζαν οι γυναίκες στα τέλη του 19ου αιώνα. Η κοινωνική θέση, η οικονομική εξάρτηση και οι αυστηρές αντιλήψεις γύρω από τη γυναικεία συμπεριφορά αποτελούν σημαντικά στοιχεία για την κατανόηση του χαρακτήρα.
Το βασικό ερώτημα που αναδεικνύει η προσέγγισή της δεν είναι μόνο τι συνέβη στο σπίτι των Borden, αλλά και τι θα μπορούσε να οδηγήσει έναν άνθρωπο σε μια τόσο ακραία πράξη.
Vicky Krieps: Η γυναικεία ελευθερία και η σχέση της Bridget με τη Lizzie
Η Vicky Krieps υποδύεται την Bridget Sullivan, την οικιακή βοηθό της οικογένειας Borden, η οποία συνδέεται άμεσα με τα γεγονότα που εκτυλίσσονται στο σπίτι.
Η ηθοποιός έχει μιλήσει για τη φεμινιστική διάσταση της σειράς και για την ανάγκη να αντιμετωπίζονται οι γυναικείοι χαρακτήρες ως ολοκληρωμένες προσωπικότητες, με δικές τους επιθυμίες, αντιφάσεις και όρια. Η Bridget δεν αποτελεί απλώς ένα δευτερεύον πρόσωπο στην ιστορία της Lizzie, αλλά μια γυναίκα που βρίσκεται και η ίδια μέσα σε ένα αυστηρό κοινωνικό σύστημα.
Η Krieps έχει αναφερθεί στις επιφυλάξεις που είχε αρχικά σχετικά με τον τρόπο που είχε γραφτεί ο χαρακτήρας της. Κατά τη διάρκεια της παραγωγής, προσπάθησε να συμβάλει στη διαμόρφωση μιας πιο αυθεντικής γυναικείας οπτικής, παρεμβαίνοντας σε σημεία που θεωρούσε ότι δεν απέδιδαν σωστά την εμπειρία της Bridget.
Ανάμεσα στις επιλογές της ήταν και η άρνησή της να φορέσει κορσέ, καθώς ήθελε να διατηρήσει μεγαλύτερη ελευθερία κινήσεων και να αποφύγει μια υπερβολικά περιοριστική σωματική απεικόνιση της ηρωίδας.
Μέσα από τη δική της προσέγγιση, η σειρά αποκτά μια επιπλέον διάσταση: εξετάζει όχι μόνο το μυστήριο γύρω από τους φόνους, αλλά και το πώς οι γυναίκες προσπαθούν να διεκδικήσουν χώρο και αυτονομία σε μια κοινωνία που τις περιορίζει.
Rebecca Hall: Μια απρόβλεπτη και σκοτεινή οικογενειακή δυναμική
Η Rebecca Hall, στον ρόλο της Abby Borden, προσεγγίζει μια γυναίκα που αποτελεί βασικό κομμάτι της οικογενειακής έντασης στο σπίτι των Borden.
Η Abby παρουσιάζεται ως ένας σύνθετος και συχνά απρόβλεπτος χαρακτήρας, με μια συμπεριφορά που δεν υπακούει πάντοτε στις κοινωνικές συμβάσεις. Για τη Hall, η δημιουργία της ηρωίδας απαιτούσε να βρει έναν ιδιαίτερο τρόπο ομιλίας και μια προσωπικότητα που θα ξεχώριζε μέσα στο σκοτεινό περιβάλλον της ιστορίας.
Η ερμηνεία της εντάσσεται στη γενικότερη προσπάθεια της σειράς να αποφύγει τις απλοϊκές εξηγήσεις. Οι οικογενειακές σχέσεις παρουσιάζονται μέσα από συγκρούσεις, εξουσιαστικές συμπεριφορές και συναισθηματικές εντάσεις, χωρίς οι χαρακτήρες να περιορίζονται σε έναν μόνο ρόλο, εκείνον του θύματος ή του θύτη.
Η παρουσία της Hall ενισχύει έτσι το ψυχολογικό στοιχείο της αφήγησης, καθώς η οικογένεια Borden δεν αντιμετωπίζεται απλώς ως το σκηνικό ενός εγκλήματος, αλλά ως ένα περιβάλλον γεμάτο αντιφάσεις.
Charlie Hunnam: Η σκοτεινή πλευρά της οικογένειας Borden
Ο Charlie Hunnam υποδύεται τον Andrew Borden, τον πατέρα της Lizzie, έναν χαρακτήρα που βρίσκεται στο κέντρο της οικογενειακής ιστορίας και της τραγωδίας που ακολουθεί.
Η σειρά χρησιμοποιεί τις σχέσεις μέσα στο σπίτι για να εξετάσει τις κοινωνικές και οικογενειακές ισορροπίες της εποχής. Η εξουσία του πατέρα, οι περιορισμοί που αντιμετωπίζουν οι γυναίκες και οι εντάσεις που δημιουργούνται μέσα στην οικογένεια αποτελούν βασικά στοιχεία της δραματουργίας.
Η συμμετοχή του Hunnam συμβάλλει στη διαμόρφωση ενός περιβάλλοντος στο οποίο οι σχέσεις δεν είναι ποτέ εντελώς απλές. Η οικογένεια Borden παρουσιάζεται μέσα από μια ατμόσφαιρα δυσπιστίας και σύγκρουσης, αφήνοντας τον θεατή να αναρωτηθεί πόσα από όσα βλέπει αποτελούν ιστορικά δεδομένα και πόσα είναι δραματουργικές ερμηνείες.
Το ενδιαφέρον της σειράς βρίσκεται ακριβώς σε αυτή την ισορροπία ανάμεσα στην πραγματική υπόθεση και στην ψυχολογική ανασύνθεση των γεγονότων.
Ian Brennan: Πώς δημιουργείται ένα «τέρας»;
Ο Ian Brennan, δημιουργός της σειράς, επιστρέφει σε ένα από τα κεντρικά ερωτήματα της ανθολογίας Monster: γεννιέται κάποιος τέρας ή διαμορφώνεται μέσα από τις εμπειρίες και το περιβάλλον του;
Στην περίπτωση της Lizzie Borden, η προσέγγιση δεν περιορίζεται στην προσπάθεια να δοθεί μια οριστική απάντηση για την ενοχή της. Αντίθετα, η αφήγηση εξετάζει το κοινωνικό πλαίσιο, τις οικογενειακές σχέσεις και τους περιορισμούς που θα μπορούσαν να επηρεάσουν τη συμπεριφορά της.
Ο Brennan αξιοποιεί τη σκοτεινή ιστορία για να θέσει ερωτήματα σχετικά με την εξουσία, την κοινωνική θέση και τον τρόπο με τον οποίο η κοινωνία αντιμετωπίζει τις γυναίκες που δεν συμμορφώνονται με τις προσδοκίες της.
Η σειρά, ωστόσο, αποτελεί δραματοποιημένη αφήγηση και όχι ιστορικό ντοκιμαντέρ. Αυτό σημαίνει ότι οι ερμηνείες για τα κίνητρα και τις προσωπικές σχέσεις των χαρακτήρων πρέπει να αντιμετωπίζονται ως δημιουργικές επιλογές και όχι ως αποδεδειγμένα γεγονότα.
Max Winkler: Μια ιστορία φόνων με στοιχεία μαύρης κωμωδίας
Ο σκηνοθέτης Max Winkler έχει αναφερθεί στον ιδιαίτερο τόνο της σειράς, η οποία συνδυάζει την ιστορική ατμόσφαιρα με στοιχεία μαύρης κωμωδίας και έντονο ψυχολογικό δράμα.
Η προσέγγιση αυτή επιτρέπει στην ιστορία να απομακρυνθεί από τη συμβατική αναπαράσταση ενός εγκλήματος. Το χιούμορ δεν αναιρεί τη βία ή τη σοβαρότητα των γεγονότων, αλλά δημιουργεί μια αμήχανη αντίθεση που ενισχύει την αίσθηση του παράλογου.
Ο Winkler έχει επίσης αναφερθεί στη γυναικεία οργή ως ένα από τα θέματα που διατρέχουν την αφήγηση. Η σειρά εξετάζει πώς οι κοινωνικές αντιλήψεις καθορίζουν το τι θεωρείται αποδεκτό για τις γυναίκες και πώς αντιμετωπίζονται όσες ξεφεύγουν από αυτά τα όρια.
Το αποτέλεσμα είναι μια αφήγηση που επιχειρεί να συνδυάσει το έγκλημα, την κοινωνική κριτική και την ψυχολογική ένταση, χωρίς να προσφέρει απαραίτητα εύκολες απαντήσεις.
Επιμέλεια άρθρου: George James
Πηγές:
- Η ματωμένη ιστορία της Lizzie Borden: Το έγκλημα που έμπνέει τη νέα σεζόν του Monster
- Η αληθινή ιστορία πίσω από το Monster: The Lizzie Borden Story
- Monster: The Lizzie Borden Story: Μια γυναίκα, ένα τσεκούρι, δύο ανεξιχνίαστοι φόνοι
-
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου